Omschrijving
De buste van Ceccardo Roccatagliata Ceccardi staat in de Giardini Pubblici van La Spezia: een groot portret in Carrara-marmer, gewijd aan een Ligurische dichter met een veelbewogen leven.
De buste is een werk van beeldhouwer Aldo Buttini en werd in 1930 geplaatst op initiatief van de Università popolare van La Spezia. De stad heeft ook een straat naar de dichter genoemd.
Wie was hij? Ceccardo Roccatagliata Ceccardi werd in 1871 in Genua geboren en groeide op in Ortonovo, in de Lunigiana, waarheen zijn moeder met de kinderen was verhuisd. Het gezin leefde bijna in armoede: naar school liep hij heen en terug.
Zijn moeder leerde hem de liefde voor poëzie, met Shelley en Keats, maar ook Victor Hugo en Leopardi. De herinneringen aan die jeugd in de Lunigiana keren terug in de sonnetten van Apua Mater.
Hij studeerde rechten in Genua, maar moest de universiteit verlaten en leidde lang een bewogen leven. Hij was rechtbankverslaggever voor de krant Il Caffaro en volgde in Lucca het proces tegen de bandiet Musolino. Ook vocht hij twee duels uit.
In Genua kwam hij in de Libreria Moderna en het Caffè Roma. In 1898 noemde hij zich in een krant uit Livorno 'een verre broer van Tristan Corbière en Rimbaud en een kleine neef van Verlaine'.
Met de schilder Lorenzo Viani, met wie hij een diepe vriendschap had, en de schrijver Enrico Pea richtte hij de Cenacolo di Apua op, later de 'Republiek Apua'. Ceccardo was er president van en Viani zijn luitenant.
In 1903 bekritiseerde hij in de kranten de restauraties van de schilderijen in het Palazzo Rosso in Genua, wat een schandaal veroorzaakte. In 1915 meldde hij zich vrijwillig voor de Eerste Wereldoorlog, samen met Alceste De Ambris en Giuseppe Ungaretti.
Hij overleed in 1919 in Genua, kort nadat hij een leerstoel Italiaans aan een technische school in Parma had gekregen. Zijn as ligt in het crematorium van het monumentale kerkhof van Staglieno.
De kritiek beschouwt hem als voorloper van de Ligurische poëzie van de twintigste eeuw, die van Camillo Sbarbaro tot Eugenio Montale. Onder zijn boeken zijn Viandante en Sillabe ed ombre.
De buste is een werk van beeldhouwer Aldo Buttini en werd in 1930 geplaatst op initiatief van de Università popolare van La Spezia. De stad heeft ook een straat naar de dichter genoemd.
Wie was hij? Ceccardo Roccatagliata Ceccardi werd in 1871 in Genua geboren en groeide op in Ortonovo, in de Lunigiana, waarheen zijn moeder met de kinderen was verhuisd. Het gezin leefde bijna in armoede: naar school liep hij heen en terug.
Zijn moeder leerde hem de liefde voor poëzie, met Shelley en Keats, maar ook Victor Hugo en Leopardi. De herinneringen aan die jeugd in de Lunigiana keren terug in de sonnetten van Apua Mater.
Hij studeerde rechten in Genua, maar moest de universiteit verlaten en leidde lang een bewogen leven. Hij was rechtbankverslaggever voor de krant Il Caffaro en volgde in Lucca het proces tegen de bandiet Musolino. Ook vocht hij twee duels uit.
In Genua kwam hij in de Libreria Moderna en het Caffè Roma. In 1898 noemde hij zich in een krant uit Livorno 'een verre broer van Tristan Corbière en Rimbaud en een kleine neef van Verlaine'.
Met de schilder Lorenzo Viani, met wie hij een diepe vriendschap had, en de schrijver Enrico Pea richtte hij de Cenacolo di Apua op, later de 'Republiek Apua'. Ceccardo was er president van en Viani zijn luitenant.
In 1903 bekritiseerde hij in de kranten de restauraties van de schilderijen in het Palazzo Rosso in Genua, wat een schandaal veroorzaakte. In 1915 meldde hij zich vrijwillig voor de Eerste Wereldoorlog, samen met Alceste De Ambris en Giuseppe Ungaretti.
Hij overleed in 1919 in Genua, kort nadat hij een leerstoel Italiaans aan een technische school in Parma had gekregen. Zijn as ligt in het crematorium van het monumentale kerkhof van Staglieno.
De kritiek beschouwt hem als voorloper van de Ligurische poëzie van de twintigste eeuw, die van Camillo Sbarbaro tot Eugenio Montale. Onder zijn boeken zijn Viandante en Sillabe ed ombre.