Omschrijving
De Kathedraal van Christus Koning is de dom van La Spezia: een enorme ronde trommel die vanaf een trappartij over de Piazza Europa uitkijkt. Ze werd ontworpen door de rationalistische architect Adalberto Libera en pas in 1975 voltooid.
Buiten valt de vorm op: een gebogen, kale wand in de vorm van een hyperboloïde, zonder openingen of versieringen. Het gebouw rijst 17 meter boven het plein uit, met een ruim voorplein, deels als tuin aangelegd en naar de heuvel gericht, en drie portalen.
Binnen is de verrassing de verlaagde koepel van 50 meter doorsnede, met in het midden een veelkleurige oculus waardoor het licht naar binnen valt. Een tweede band glas-in-loodramen loopt rondom de hele ruimte.
Twaalf pijlers van acht meter hoog, een voor elke apostel, sluiten de ronde zaal af, die tot 2500 mensen kan bevatten. De vloer van wit en grijs marmer loopt licht af naar het centrale altaar, zoals in een amfitheater.
Het altaar, de ambo en het tabernakel van Carrara-marmer zijn van de beeldhouwster Lia Godano. Midden in de zaal hangt een houten kruisbeeld uit de achttiende eeuw; zoek ook de bronzen Kruisafneming van Angiolo Del Santo.
Onder de zuilengangen, op het niveau van het plein, ligt de crypte: daar bevinden zich het reliekschrijn van de heilige Venerius, patroon van de golf, het graf van de mystica Itala Mela uit La Spezia en de graven van de eerste bisschoppen van het bisdom.
La Spezia werd pas in 1927 bisschopszetel, en meteen dacht men aan een nieuwe kathedraal. De gekozen plek was het vlak van een heuvel die net was afgegraven om de oude wijken met de oostelijke te verbinden, waar eerder het kapucijnenklooster stond.
Aan de wedstrijd van 1930 deden 117 architecten mee met 92 ontwerpen. Het ontwerp van Brenno Del Giudice en de schilder Guido Cadorin won, maar de bouw lag meer dan vijfentwintig jaar stil: van dat ontwerp werd alleen de crypte gebouwd.
In 1956 ging de opdracht naar Libera: de eerste steen werd in 1960 gelegd, maar de architect stierf in 1963 terwijl de bouw nog bezig was. Zijn medewerker uit La Spezia, Cesare Galeazzi, maakte de kerk af met enkele wijzigingen, en op 3 mei 1975 werd ze gewijd aan Christus Koning der Eeuwen.
Niet missen
• De koepel met de oculus.
• Het houten kruisbeeld uit de achttiende eeuw.
• De crypte met het reliekschrijn van de heilige Venerius.
Wist je dat?
• Het winnende ontwerp van 1930 was na de oorlog achterhaald: het plein was intussen veranderd, met het stadhuis en het gebouw van de Rijksdiensten.
• In 1954, nog voor het nieuwe ontwerp, kreeg het gebouw burgerlijk de naam van de Pelgrimerende Madonna.
Buiten valt de vorm op: een gebogen, kale wand in de vorm van een hyperboloïde, zonder openingen of versieringen. Het gebouw rijst 17 meter boven het plein uit, met een ruim voorplein, deels als tuin aangelegd en naar de heuvel gericht, en drie portalen.
Binnen is de verrassing de verlaagde koepel van 50 meter doorsnede, met in het midden een veelkleurige oculus waardoor het licht naar binnen valt. Een tweede band glas-in-loodramen loopt rondom de hele ruimte.
Twaalf pijlers van acht meter hoog, een voor elke apostel, sluiten de ronde zaal af, die tot 2500 mensen kan bevatten. De vloer van wit en grijs marmer loopt licht af naar het centrale altaar, zoals in een amfitheater.
Het altaar, de ambo en het tabernakel van Carrara-marmer zijn van de beeldhouwster Lia Godano. Midden in de zaal hangt een houten kruisbeeld uit de achttiende eeuw; zoek ook de bronzen Kruisafneming van Angiolo Del Santo.
Onder de zuilengangen, op het niveau van het plein, ligt de crypte: daar bevinden zich het reliekschrijn van de heilige Venerius, patroon van de golf, het graf van de mystica Itala Mela uit La Spezia en de graven van de eerste bisschoppen van het bisdom.
La Spezia werd pas in 1927 bisschopszetel, en meteen dacht men aan een nieuwe kathedraal. De gekozen plek was het vlak van een heuvel die net was afgegraven om de oude wijken met de oostelijke te verbinden, waar eerder het kapucijnenklooster stond.
Aan de wedstrijd van 1930 deden 117 architecten mee met 92 ontwerpen. Het ontwerp van Brenno Del Giudice en de schilder Guido Cadorin won, maar de bouw lag meer dan vijfentwintig jaar stil: van dat ontwerp werd alleen de crypte gebouwd.
In 1956 ging de opdracht naar Libera: de eerste steen werd in 1960 gelegd, maar de architect stierf in 1963 terwijl de bouw nog bezig was. Zijn medewerker uit La Spezia, Cesare Galeazzi, maakte de kerk af met enkele wijzigingen, en op 3 mei 1975 werd ze gewijd aan Christus Koning der Eeuwen.
Niet missen
• De koepel met de oculus.
• Het houten kruisbeeld uit de achttiende eeuw.
• De crypte met het reliekschrijn van de heilige Venerius.
Wist je dat?
• Het winnende ontwerp van 1930 was na de oorlog achterhaald: het plein was intussen veranderd, met het stadhuis en het gebouw van de Rijksdiensten.
• In 1954, nog voor het nieuwe ontwerp, kreeg het gebouw burgerlijk de naam van de Pelgrimerende Madonna.