Omschrijving
De Kerk van Nostra Signora della Salute, ook wel Madonna della Scorza genoemd, is het heiligdom van de wijk Umbertino, aan de Piazza Brin in La Spezia. Je herkent haar aan de twee klokkentorens met neobarokke koepels.
De kerk werd vanaf 1887 gebouwd voor de nieuwe volkswijk Umberto I, naar een ontwerp van architect Maurizio Dufour. Ze ging in 1900 open voor de eredienst en werd in 1910 gewijd, maar de klokkentorens waren pas in 1912 klaar.
Binnen is er één overwelfd schip, met galerijen aan weerszijden van het priesterkoor. Het barokke marmeren hoofdaltaar is uit 1771: ouder dan de kerk waarin het staat.
Boven het altaar, zo'n elf meter boven de grond, omlijsten vier zuilen van geel Veronees marmer de troon van de Madonna della Salute, het schilderij dat de gelovigen vereren. Maker en herkomst zijn onbekend; het lijkt een werk uit de zestiende eeuw.
In 1925 werd het schilderij versierd met gouden diademen, gemaakt door sieraden en juwelen te smelten die de parochianen hadden geschonken. Datzelfde jaar werd het Tamburini-orgel ingewijd, op de koorzolder boven de ingang, dat in 1991 werd gerestaureerd door dezelfde firma die het had gebouwd.
In het rechterschip hangt een doek van de Genuees Giovanni Andrea De Ferrari met Maria als kind en de heiligen Anna en Joachim. In het linkerschip valt de Dode Christus op, een dramatisch houten beeld van Carlo Giovannoni uit La Spezia, uit 1965. Bij de ingang draagt een wijwatervat nog de sporen van een ernstige daad van vandalisme uit 1907.
Naam en verering komen van een andere kerk: het oude oratorium van de Madonna della Scorza, naast een zestiende-eeuws klooster, waar nu de Viale Ferrari loopt. Het werd gesloopt toen het treinstation van Valdellora naar de huidige plek verhuisde.
Van dat oratorium bleven alleen een paar zuilen over, hergebruikt in het gebouw van het voormalige Hotel Terminus, dat architect Zanazzo tussen 1906 en 1908 bouwde.
Voor de kerk, op de Piazza Brin, staat de Fontana delle Voci van Mirko Basaldella, uit 1956.
De kerk werd vanaf 1887 gebouwd voor de nieuwe volkswijk Umberto I, naar een ontwerp van architect Maurizio Dufour. Ze ging in 1900 open voor de eredienst en werd in 1910 gewijd, maar de klokkentorens waren pas in 1912 klaar.
Binnen is er één overwelfd schip, met galerijen aan weerszijden van het priesterkoor. Het barokke marmeren hoofdaltaar is uit 1771: ouder dan de kerk waarin het staat.
Boven het altaar, zo'n elf meter boven de grond, omlijsten vier zuilen van geel Veronees marmer de troon van de Madonna della Salute, het schilderij dat de gelovigen vereren. Maker en herkomst zijn onbekend; het lijkt een werk uit de zestiende eeuw.
In 1925 werd het schilderij versierd met gouden diademen, gemaakt door sieraden en juwelen te smelten die de parochianen hadden geschonken. Datzelfde jaar werd het Tamburini-orgel ingewijd, op de koorzolder boven de ingang, dat in 1991 werd gerestaureerd door dezelfde firma die het had gebouwd.
In het rechterschip hangt een doek van de Genuees Giovanni Andrea De Ferrari met Maria als kind en de heiligen Anna en Joachim. In het linkerschip valt de Dode Christus op, een dramatisch houten beeld van Carlo Giovannoni uit La Spezia, uit 1965. Bij de ingang draagt een wijwatervat nog de sporen van een ernstige daad van vandalisme uit 1907.
Naam en verering komen van een andere kerk: het oude oratorium van de Madonna della Scorza, naast een zestiende-eeuws klooster, waar nu de Viale Ferrari loopt. Het werd gesloopt toen het treinstation van Valdellora naar de huidige plek verhuisde.
Van dat oratorium bleven alleen een paar zuilen over, hergebruikt in het gebouw van het voormalige Hotel Terminus, dat architect Zanazzo tussen 1906 en 1908 bouwde.
Voor de kerk, op de Piazza Brin, staat de Fontana delle Voci van Mirko Basaldella, uit 1956.