Omschrijving
De kerk Santo Stefano is een oude pieve op de heuvel van Marinasco, in het noorden van La Spezia, met een terrasplein dat uitkijkt over de stad en de golf. Het is een van de vijf oude pievi aan de Golf van La Spezia en bewaart stenen van een nog ouder gebouw.
Het is ook een kerk die achterstevoren staat. Aan het einde van de achttiende eeuw was de grond van de heuvel zo instabiel dat ze, om de kerk te redden, de gevel sloopten, op die plek de apsis bouwden en de oude apsis in een ingang veranderden.
Haar gebied reikte ver: het district Marinasco reikte tot de Cinque Terre, met Riomaggiore en Manarola, en misschien ook tot Portovenere. Het eerste zekere bericht stamt uit 950, met de handtekening van een aartspriester van Marinasco.
Een ander bericht, uit 1094, noemt aartspriester Azone, die een schenking aan het klooster San Venerio del Tino ondertekende. Het spreekt van goederen die werden overgedragen «volgens de wet van de Longobarden»: een teken dat die wet ook onder het Frankische rijk nog bleef bestaan.
De huidige kerk, in gotisch-cisterciënzer vormen, stamt uit de dertiende eeuw of kort daarna. De buitenkant is van vierkante blokken zandsteen uit de nabije heuvels, terwijl de blauwachtige kalkstenen van het eerste gebouw van de Monte Parodi komen.
Ze heeft drie beuken, gescheiden door pijlers die vier zandstenen zuilen omsluiten, met Romaanse bogen die verborgen zijn onder de laatbarokke decoratie van 1780. In de middendeur, in de oude apsis, zijn nog Romaanse resten te zien.
Een zijdeur heeft op de latei een kopje en de silhouetten van een lam, een leeuw en een ander dier dat moeilijk te identificeren is. Aan de rechterkant is een kapiteel ingemetseld dat is uitgehold tot een wijwatervat. Het zijportaal heeft bronzen deuren van Pietro Ravecca met het martelaarschap van de heilige Stefanus.
Om de kerk overeind te houden werd de grote muur gebouwd waaruit het plein is ontstaan, nu een terras met uitzicht op de stad en de golf. In het licht van de zonsondergang, en daarna 's avonds, gaan vanaf boven de lichten aan.
De klokkentoren, uit 1780, diende ook om het gebouw te ondersteunen. Met zijn levendige kleuren werd hij een oriëntatiepunt voor de zeelieden van de golf, die hem gebruikten om hun kompassen te controleren.
Niet missen
• De marmeren Madonna, toegeschreven aan de school van Nino Pisano.
• Het doopvont uit 1463.
• De gekleurde klokkentoren.
• Het plein met uitzicht op de golf.
Wist je dat?
• Het beeld van de Madonna is een meter hoog: het Kind houdt een vogeltje in de hand.
• De naam Marinasco heeft volgens de historicus Ubaldo Formentini niets met de zee te maken: hij komt misschien van een plaatsnaam uit Gallië.
Het is ook een kerk die achterstevoren staat. Aan het einde van de achttiende eeuw was de grond van de heuvel zo instabiel dat ze, om de kerk te redden, de gevel sloopten, op die plek de apsis bouwden en de oude apsis in een ingang veranderden.
Haar gebied reikte ver: het district Marinasco reikte tot de Cinque Terre, met Riomaggiore en Manarola, en misschien ook tot Portovenere. Het eerste zekere bericht stamt uit 950, met de handtekening van een aartspriester van Marinasco.
Een ander bericht, uit 1094, noemt aartspriester Azone, die een schenking aan het klooster San Venerio del Tino ondertekende. Het spreekt van goederen die werden overgedragen «volgens de wet van de Longobarden»: een teken dat die wet ook onder het Frankische rijk nog bleef bestaan.
De huidige kerk, in gotisch-cisterciënzer vormen, stamt uit de dertiende eeuw of kort daarna. De buitenkant is van vierkante blokken zandsteen uit de nabije heuvels, terwijl de blauwachtige kalkstenen van het eerste gebouw van de Monte Parodi komen.
Ze heeft drie beuken, gescheiden door pijlers die vier zandstenen zuilen omsluiten, met Romaanse bogen die verborgen zijn onder de laatbarokke decoratie van 1780. In de middendeur, in de oude apsis, zijn nog Romaanse resten te zien.
Een zijdeur heeft op de latei een kopje en de silhouetten van een lam, een leeuw en een ander dier dat moeilijk te identificeren is. Aan de rechterkant is een kapiteel ingemetseld dat is uitgehold tot een wijwatervat. Het zijportaal heeft bronzen deuren van Pietro Ravecca met het martelaarschap van de heilige Stefanus.
Om de kerk overeind te houden werd de grote muur gebouwd waaruit het plein is ontstaan, nu een terras met uitzicht op de stad en de golf. In het licht van de zonsondergang, en daarna 's avonds, gaan vanaf boven de lichten aan.
De klokkentoren, uit 1780, diende ook om het gebouw te ondersteunen. Met zijn levendige kleuren werd hij een oriëntatiepunt voor de zeelieden van de golf, die hem gebruikten om hun kompassen te controleren.
Niet missen
• De marmeren Madonna, toegeschreven aan de school van Nino Pisano.
• Het doopvont uit 1463.
• De gekleurde klokkentoren.
• Het plein met uitzicht op de golf.
Wist je dat?
• Het beeld van de Madonna is een meter hoog: het Kind houdt een vogeltje in de hand.
• De naam Marinasco heeft volgens de historicus Ubaldo Formentini niets met de zee te maken: hij komt misschien van een plaatsnaam uit Gallië.