Omschrijving
Het Museo Civico Etnografico Giovanni Podenzana vertelt over het boerenleven in de Lunigiana, tussen het Magradal en het Varadal, van halverwege de achttiende tot begin twintigste eeuw. Het is gevestigd in de Via del Prione, in het autovrije centrum van La Spezia, in het oude vijftiende-eeuwse oratorium van San Bernardino.
Dit is het museum voor wie wil begrijpen hoe men in deze dalen leefde voor de komst van de industrie: kostuums, sieraden, wiegen, gereedschap en amuletten uit een eenvoudige wereld vol rituelen en geloof, weggevaagd door de industrialisatie.
Het rijkste deel is dat van de traditionele kostuums uit de negentiende eeuw, met de feestkleding van de vrouwen van La Spezia, Sarzana en Cinque Terre. De rokken zijn van blauwe stof, geweven op plaatselijke weefgetouwen: een voorloper van de spijkerstof.
Daarnaast liggen de sieraden van gouden filigraan, voor op feestdagen, en de plaatselijk gemaakte zilveren kruisjes, die de vrouwen nooit afdeden, zelfs niet bij het werk op het land.
Zoek ook de hoedjes van gevlochten raffia, zo piepklein dat ze de Engelse reizigers verbaasden die in de negentiende eeuw de golf bezochten, en de gesneden wiegen uit Bratto, bij Pontremoli, kleine meesterwerken van ambacht.
De rest van de route volgt het dagelijks leven: huisraad, ex voto's, voorwerpen van bijgeloof en helende magie, en het gereedschap van boeren en herders. Veel gesneden werktuigen om te spinnen en te weven waren verlovingsgeschenken voor de toekomstige bruid.
Giovanni Podenzana, in 1864 in La Spezia geboren, had een leven als een roman. In 1891 scheepte hij zich in Genua in naar Australië, en van daaruit reisde hij door Tasmanië, Nieuw-Zeeland, Nieuw-Guinea, Japan en de Verenigde Staten.
In Sydney richtte hij een orkest van alleen vrouwen op, het Mandolin Double Quintet, dat hij ook leidde, en opende hij een school voor mandoline en gitaar. Hij speelde als concertmusicus op cruiseschepen tussen Italië en de Verenigde Staten, en in New York richtte hij de Italiaanse Muziekliga op.
Intussen stuurde hij voorwerpen uit verre culturen naar het stedelijk museum. Na zijn terugkeer in Italië in 1905 deed de ontmoeting met de etnograaf Lamberto Loria hem van koers veranderen: vanaf 1906 begon hij de voorwerpen van zijn eigen streek te verzamelen, en daar wijdde hij meer dan dertig jaar aan.
Niet missen
• De rokken van blauwe stof.
• De zilveren kruisjes en de filigraansieraden.
• De raffiahoedjes.
• De gesneden wiegen uit Bratto.
Wist je dat?
• Het oratorium staat vlak bij de plek waar de middeleeuwse stadsmuur de Genuese poort had, ook wel poort van San Bernardino genoemd.
• Podenzana speelde ook cello: hij gaf concerten in Japan in 1915 en in de Verenigde Staten in 1917.
Dit is het museum voor wie wil begrijpen hoe men in deze dalen leefde voor de komst van de industrie: kostuums, sieraden, wiegen, gereedschap en amuletten uit een eenvoudige wereld vol rituelen en geloof, weggevaagd door de industrialisatie.
Het rijkste deel is dat van de traditionele kostuums uit de negentiende eeuw, met de feestkleding van de vrouwen van La Spezia, Sarzana en Cinque Terre. De rokken zijn van blauwe stof, geweven op plaatselijke weefgetouwen: een voorloper van de spijkerstof.
Daarnaast liggen de sieraden van gouden filigraan, voor op feestdagen, en de plaatselijk gemaakte zilveren kruisjes, die de vrouwen nooit afdeden, zelfs niet bij het werk op het land.
Zoek ook de hoedjes van gevlochten raffia, zo piepklein dat ze de Engelse reizigers verbaasden die in de negentiende eeuw de golf bezochten, en de gesneden wiegen uit Bratto, bij Pontremoli, kleine meesterwerken van ambacht.
De rest van de route volgt het dagelijks leven: huisraad, ex voto's, voorwerpen van bijgeloof en helende magie, en het gereedschap van boeren en herders. Veel gesneden werktuigen om te spinnen en te weven waren verlovingsgeschenken voor de toekomstige bruid.
Giovanni Podenzana, in 1864 in La Spezia geboren, had een leven als een roman. In 1891 scheepte hij zich in Genua in naar Australië, en van daaruit reisde hij door Tasmanië, Nieuw-Zeeland, Nieuw-Guinea, Japan en de Verenigde Staten.
In Sydney richtte hij een orkest van alleen vrouwen op, het Mandolin Double Quintet, dat hij ook leidde, en opende hij een school voor mandoline en gitaar. Hij speelde als concertmusicus op cruiseschepen tussen Italië en de Verenigde Staten, en in New York richtte hij de Italiaanse Muziekliga op.
Intussen stuurde hij voorwerpen uit verre culturen naar het stedelijk museum. Na zijn terugkeer in Italië in 1905 deed de ontmoeting met de etnograaf Lamberto Loria hem van koers veranderen: vanaf 1906 begon hij de voorwerpen van zijn eigen streek te verzamelen, en daar wijdde hij meer dan dertig jaar aan.
Niet missen
• De rokken van blauwe stof.
• De zilveren kruisjes en de filigraansieraden.
• De raffiahoedjes.
• De gesneden wiegen uit Bratto.
Wist je dat?
• Het oratorium staat vlak bij de plek waar de middeleeuwse stadsmuur de Genuese poort had, ook wel poort van San Bernardino genoemd.
• Podenzana speelde ook cello: hij gaf concerten in Japan in 1915 en in de Verenigde Staten in 1917.