Omschrijving
Het Heiligdom van Madonna dell'Olmo is een neoklassieke kerk op 280 meter hoogte boven de Golf van La Spezia, op de hellingen van de Monte Santa Croce boven het dorp Fabiano. Hier komt elk jaar in mei een bedevaart naartoe.
Het hart van het heiligdom is een klein schilderij op leisteen, de Madonna met Kind, dat op het barokke hoofdaltaar wordt bewaard. Het meet 63 bij 47 centimeter en is het beeld waaruit de hele verering is voortgekomen.
Je ziet de Madonna met het Kind in haar armen, rechts de heilige Jozef en links een heilige die eeuwenlang voor de heilige Johannes of de heilige Antonius van Padua werd gehouden. Pas recent is hij herkend als de heilige Nicolaas van Tolentino, aan de ster op zijn borst en de lelie.
Het gebouw zelf is sober. De gevel wordt verdeeld door pilasters en heeft een fronton, met daarboven een achthoekige koepel. Binnen is er één beuk. Boven het portaal herinnert een gedenksteen eraan dat het gebouw in 1849 zijn definitieve vorm kreeg, dankzij de vroomheid van de arme boeren uit de streek.
Het verhaal begint rond 1640. Het beeld was geschilderd op een leisteen plaat in een stenen muur zonder specie langs de weg tussen Fabiano en Biassa, en voorbijgangers bleven er staan om te bidden. Wie het schilderde en wanneer, is onbekend.
De verering groeide zo snel dat de bisschop van Sarzana het beeld in 1659 met planken liet afsluiten. Daarop liet hij schrijven dat niemand ze mocht weghalen op straffe van excommunicatie.
Datzelfde jaar beloofde de bevolking bij notariële akte er een kerk voor te bouwen, die in 1667 werd gewijd. Ze was klein, en meer dan honderd jaar bleven de pelgrims toenemen, tot ze niet meer volstond.
In 1838 besloten de gezinshoofden unaniem een grotere te bouwen, mede om de Madonna te bedanken na de pest van 1817. Ze deden alles zelf: de rijksten betaalden elke maand 80 centesimi, de anderen 40 of 20.
Elk gezin werkte één dag per maand gratis en bracht op zondag de materialen mee. De werkzaamheden begonnen in 1839 en het heiligdom werd op tweede paasdag 1844 gewijd.
De naam komt van een grote olm die op het kerkplein stond. Eerder heette het beeld Madonna van de Berg of Madonna van de Helling. In 1963 werden de gouden offergaven van de gelovigen omgesmolten tot vier kronen, twee voor het schilderij en twee voor de beelden.
Het feest is op de tweede zondag van mei. De avond ervoor wordt een grote houten beeldengroep die de figuren van het schilderij uitbeeldt, in processie van de kerk van Fabiano Alto naar het heiligdom gedragen, en de zondag erna keert ze terug naar haar plek.
Het hart van het heiligdom is een klein schilderij op leisteen, de Madonna met Kind, dat op het barokke hoofdaltaar wordt bewaard. Het meet 63 bij 47 centimeter en is het beeld waaruit de hele verering is voortgekomen.
Je ziet de Madonna met het Kind in haar armen, rechts de heilige Jozef en links een heilige die eeuwenlang voor de heilige Johannes of de heilige Antonius van Padua werd gehouden. Pas recent is hij herkend als de heilige Nicolaas van Tolentino, aan de ster op zijn borst en de lelie.
Het gebouw zelf is sober. De gevel wordt verdeeld door pilasters en heeft een fronton, met daarboven een achthoekige koepel. Binnen is er één beuk. Boven het portaal herinnert een gedenksteen eraan dat het gebouw in 1849 zijn definitieve vorm kreeg, dankzij de vroomheid van de arme boeren uit de streek.
Het verhaal begint rond 1640. Het beeld was geschilderd op een leisteen plaat in een stenen muur zonder specie langs de weg tussen Fabiano en Biassa, en voorbijgangers bleven er staan om te bidden. Wie het schilderde en wanneer, is onbekend.
De verering groeide zo snel dat de bisschop van Sarzana het beeld in 1659 met planken liet afsluiten. Daarop liet hij schrijven dat niemand ze mocht weghalen op straffe van excommunicatie.
Datzelfde jaar beloofde de bevolking bij notariële akte er een kerk voor te bouwen, die in 1667 werd gewijd. Ze was klein, en meer dan honderd jaar bleven de pelgrims toenemen, tot ze niet meer volstond.
In 1838 besloten de gezinshoofden unaniem een grotere te bouwen, mede om de Madonna te bedanken na de pest van 1817. Ze deden alles zelf: de rijksten betaalden elke maand 80 centesimi, de anderen 40 of 20.
Elk gezin werkte één dag per maand gratis en bracht op zondag de materialen mee. De werkzaamheden begonnen in 1839 en het heiligdom werd op tweede paasdag 1844 gewijd.
De naam komt van een grote olm die op het kerkplein stond. Eerder heette het beeld Madonna van de Berg of Madonna van de Helling. In 1963 werden de gouden offergaven van de gelovigen omgesmolten tot vier kronen, twee voor het schilderij en twee voor de beelden.
Het feest is op de tweede zondag van mei. De avond ervoor wordt een grote houten beeldengroep die de figuren van het schilderij uitbeeldt, in processie van de kerk van Fabiano Alto naar het heiligdom gedragen, en de zondag erna keert ze terug naar haar plek.