Opis
Biblioteka miejska imienia Ubalda Mazziniego to historyczna biblioteka La Spezia, mieszcząca się w Palazzo Crozza przy corso Cavour. Przechowuje stare księgi, rękopisy i dokumenty o historii miasta i Lunigiany.
Pałac był podmiejską rezydencją rodziny Crozza, według projektu architekta Piaggia. Wielkie schody przed wejściem prowadzą do czytelni ze sufitem pokrytym freskami Cesarego Agrettiego i Annibalego Brugnolego.
Zbiory liczą około 142 000 tomów i broszur. Najstarsze jądro to 49 inkunabułów i iluminowanych graduałów, czyli ksiąg drukowanych w pierwszych dziesięcioleciach druku i wielkich ręcznie zdobionych ksiąg śpiewaczych.
Dalej jest prawie tysiąc druków szesnastowiecznych, ponad tysiąc dwieście siedemnastowiecznych i ponad cztery tysiące osiemnastowiecznych. Są też dokumenty Miejskiego Archiwum Historycznego, 2200 jednostek od późnego średniowiecza do drugiej połowy XIX wieku.
Biblioteka przechowuje także spuścizny uczonych i kolekcjonerów, wśród których wyróżnia się zbiór hrabiego Giovanniego Sforzy z Montignoso, historyka i literata. Ma dział czasopism i gazet, mapy oraz zbiór zdigitalizowany.
Historia zaczyna się w 1835 roku, kiedy grono obywateli założyło Towarzystwo Zachęty, by wspierać naukę w jeszcze małej La Spezia. Od 1842 roku księgi stały na parterze Teatro Civico.
Zbiór rósł dzięki rękopisom z bibliotek klasztorów zniesionych w 1866 roku. W 1898 roku towarzystwo przekazało zarząd gminie, a w 1906 roku biblioteka przeniosła się do Palazzo Crozza. Przeprowadzką kierował Ubaldo Mazzini, który był też dyrektorem i dziś patronuje bibliotece.
W 1943 roku, gdy zaczęły się bombardowania twierdzy La Spezia, prawie wszystkie księgi wywieziono do kościoła San Carlo w Borghetto Vara, w dolinie Val di Vara. Wydawało się to bezpiecznym miejscem.
Wojna dotarła właśnie tam i magazyn został zniszczony. Odzyskane księgi były zniszczone, a część zaginęła. Po wojnie zbiór odnowiono i uporządkowano.
Do 1984 roku w pałacu mieściły się też zbiory Miejskiego Muzeum Archeologicznego, później przeniesione do zamku San Giorgio. Pałac odnowiono w 2001 roku. Po tym remoncie w czytelni na biurkach stoją lampy dla uczących się.
Pałac był podmiejską rezydencją rodziny Crozza, według projektu architekta Piaggia. Wielkie schody przed wejściem prowadzą do czytelni ze sufitem pokrytym freskami Cesarego Agrettiego i Annibalego Brugnolego.
Zbiory liczą około 142 000 tomów i broszur. Najstarsze jądro to 49 inkunabułów i iluminowanych graduałów, czyli ksiąg drukowanych w pierwszych dziesięcioleciach druku i wielkich ręcznie zdobionych ksiąg śpiewaczych.
Dalej jest prawie tysiąc druków szesnastowiecznych, ponad tysiąc dwieście siedemnastowiecznych i ponad cztery tysiące osiemnastowiecznych. Są też dokumenty Miejskiego Archiwum Historycznego, 2200 jednostek od późnego średniowiecza do drugiej połowy XIX wieku.
Biblioteka przechowuje także spuścizny uczonych i kolekcjonerów, wśród których wyróżnia się zbiór hrabiego Giovanniego Sforzy z Montignoso, historyka i literata. Ma dział czasopism i gazet, mapy oraz zbiór zdigitalizowany.
Historia zaczyna się w 1835 roku, kiedy grono obywateli założyło Towarzystwo Zachęty, by wspierać naukę w jeszcze małej La Spezia. Od 1842 roku księgi stały na parterze Teatro Civico.
Zbiór rósł dzięki rękopisom z bibliotek klasztorów zniesionych w 1866 roku. W 1898 roku towarzystwo przekazało zarząd gminie, a w 1906 roku biblioteka przeniosła się do Palazzo Crozza. Przeprowadzką kierował Ubaldo Mazzini, który był też dyrektorem i dziś patronuje bibliotece.
W 1943 roku, gdy zaczęły się bombardowania twierdzy La Spezia, prawie wszystkie księgi wywieziono do kościoła San Carlo w Borghetto Vara, w dolinie Val di Vara. Wydawało się to bezpiecznym miejscem.
Wojna dotarła właśnie tam i magazyn został zniszczony. Odzyskane księgi były zniszczone, a część zaginęła. Po wojnie zbiór odnowiono i uporządkowano.
Do 1984 roku w pałacu mieściły się też zbiory Miejskiego Muzeum Archeologicznego, później przeniesione do zamku San Giorgio. Pałac odnowiono w 2001 roku. Po tym remoncie w czytelni na biurkach stoją lampy dla uczących się.