Opis
Katedra Chrystusa Króla to katedra La Spezii: ogromny okrągły bęben, który ze szczytu schodów góruje nad piazza Europa. Zaprojektował ją racjonalistyczny architekt Adalberto Libera, a ukończono ją dopiero w 1975 roku.
Z zewnątrz uderza kształt: zakrzywiona, naga ściana w formie hiperboloidy, bez otworów i zdobień. Budynek wznosi się 17 metrów nad placem, z szerokim dziedzińcem przed kościołem, częściowo urządzonym jako ogród, zwróconym ku wzgórzu, i trzema portalami.
W środku niespodzianką jest obniżona kopuła o średnicy 50 metrów, z barwnym oculusem pośrodku, przez który spływa światło. Drugi pas witraży biegnie dookoła całej nawy.
Dwanaście filarów wysokich na osiem metrów, po jednym na każdego apostoła, zamyka okrągłą nawę, która mieści do 2500 osób. Posadzka z białego i szarego marmuru opada lekko ku centralnemu ołtarzowi, jak w amfiteatrze.
Ołtarz, ambona i tabernakulum z marmuru kararyjskiego są dziełem rzeźbiarki Lii Godano. Pośrodku nawy wisi drewniany krucyfiks z XVIII wieku; poszukaj też brązowego Zdjęcia z krzyża Angiola Del Santo.
Pod portykami, na poziomie placu, znajduje się krypta: kryje relikwiarz świętego Weneriusza, patrona zatoki, grób mistyczki z La Spezii Itali Meli i groby pierwszych biskupów diecezji.
La Spezia została siedzibą biskupią dopiero w 1927 roku i od razu pomyślano o nowej katedrze. Wybrano plac powstały po zniwelowaniu wzgórza, które zburzono, by połączyć stare dzielnice ze wschodnimi; wcześniej stał tam klasztor kapucynów.
W konkursie z 1930 roku wzięło udział 117 architektów z 92 projektami. Wygrał projekt Brenna Del Giudice i malarza Guida Cadorina, ale prace stały ponad dwadzieścia pięć lat: z tamtego projektu zbudowano tylko kryptę.
W 1956 roku zlecenie przejął Libera: kamień węgielny położono w 1960 roku, ale architekt zmarł w 1963 roku, gdy budowa trwała. Jego współpracownik z La Spezii Cesare Galeazzi ukończył kościół z pewnymi zmianami, a 3 maja 1975 roku konsekrowano go pod wezwaniem Chrystusa Króla Wieków.
Koniecznie zobacz
• Kopułę z oculusem.
• Drewniany krucyfiks z XVIII wieku.
• Kryptę z relikwiarzem świętego Weneriusza.
Czy wiesz, że…?
• Zwycięski projekt z 1930 roku był po wojnie już przestarzały: tymczasem plac się zmienił, powstały na nim ratusz i gmach Urzędów Rządowych.
• W 1954 roku, jeszcze przed nowym projektem, budowlę nazwano w akcie cywilnym imieniem Madonny Pielgrzymującej.
Z zewnątrz uderza kształt: zakrzywiona, naga ściana w formie hiperboloidy, bez otworów i zdobień. Budynek wznosi się 17 metrów nad placem, z szerokim dziedzińcem przed kościołem, częściowo urządzonym jako ogród, zwróconym ku wzgórzu, i trzema portalami.
W środku niespodzianką jest obniżona kopuła o średnicy 50 metrów, z barwnym oculusem pośrodku, przez który spływa światło. Drugi pas witraży biegnie dookoła całej nawy.
Dwanaście filarów wysokich na osiem metrów, po jednym na każdego apostoła, zamyka okrągłą nawę, która mieści do 2500 osób. Posadzka z białego i szarego marmuru opada lekko ku centralnemu ołtarzowi, jak w amfiteatrze.
Ołtarz, ambona i tabernakulum z marmuru kararyjskiego są dziełem rzeźbiarki Lii Godano. Pośrodku nawy wisi drewniany krucyfiks z XVIII wieku; poszukaj też brązowego Zdjęcia z krzyża Angiola Del Santo.
Pod portykami, na poziomie placu, znajduje się krypta: kryje relikwiarz świętego Weneriusza, patrona zatoki, grób mistyczki z La Spezii Itali Meli i groby pierwszych biskupów diecezji.
La Spezia została siedzibą biskupią dopiero w 1927 roku i od razu pomyślano o nowej katedrze. Wybrano plac powstały po zniwelowaniu wzgórza, które zburzono, by połączyć stare dzielnice ze wschodnimi; wcześniej stał tam klasztor kapucynów.
W konkursie z 1930 roku wzięło udział 117 architektów z 92 projektami. Wygrał projekt Brenna Del Giudice i malarza Guida Cadorina, ale prace stały ponad dwadzieścia pięć lat: z tamtego projektu zbudowano tylko kryptę.
W 1956 roku zlecenie przejął Libera: kamień węgielny położono w 1960 roku, ale architekt zmarł w 1963 roku, gdy budowa trwała. Jego współpracownik z La Spezii Cesare Galeazzi ukończył kościół z pewnymi zmianami, a 3 maja 1975 roku konsekrowano go pod wezwaniem Chrystusa Króla Wieków.
Koniecznie zobacz
• Kopułę z oculusem.
• Drewniany krucyfiks z XVIII wieku.
• Kryptę z relikwiarzem świętego Weneriusza.
Czy wiesz, że…?
• Zwycięski projekt z 1930 roku był po wojnie już przestarzały: tymczasem plac się zmienił, powstały na nim ratusz i gmach Urzędów Rządowych.
• W 1954 roku, jeszcze przed nowym projektem, budowlę nazwano w akcie cywilnym imieniem Madonny Pielgrzymującej.