Opis
Pałac Poczty w La Spezii to futurystyczny gmach przy piazza Verdi, w centrum miasta: czerwona cegła, trawertyn, wieża zegarowa, a w niej, ukryta, wielka futurystyczna mozaika. Zaprojektował go Angiolo Mazzoni, a 12 listopada 1933 roku otworzył minister komunikacji Costanzo Ciano.
Niespodzianką jest futurystyczna mozaika Komunikacji, która pokrywa niemal w całości wewnętrzne ściany wieży zegarowej: około 200 metrów kwadratowych tesser, do których dochodzi się z holu.
Sygnowało ją dwóch futurystów. Fillia wykonał panele komunikacji lądowej i morskiej, Enrico Prampolini panele telegrafu, telefonu i lotnictwa. Tessery wyprodukowała firma Ceramica ligure Vaccari z Ponzano Magra.
Górna część ścian i sklepienie pozostały z nieotynkowanej cegły. Światło wpada przez dwanaście okien na szczycie wieży i przez dwa długie pionowe okna, a kolor zdaje się wznosić ku górze.
Z zewnątrz pałac stoi na szerokich schodach z trawertynu, cofnięty względem innych budynków placu. Budynek ma plan w kształcie litery U, a na fasadzie dziewięć nisz z wysokimi łukowymi otworami, między odsłoniętą cegłą a bielą trawertynu.
W środku surowość ustępuje kolorom marmurów: Portoro z wyspy Palmaria, Zebrino, Rosso di Verona. Mazzoni zaprojektował wszystko, od mebli po lampy ze szkła z Murano z huty Venini.
Po lewej stronie schody Fillii wspinają się ku via XX Settembre. U ich stóp stoi futurystyczna fontanna z marmuru, cegły i niebieskiej ceramiki: w czasie wojny basen częściowo zburzono, by zrobić wejście do schronu przeciwlotniczego, a w 2022 roku go odrestaurowano.
Pałac zajął miejsce domów dawnej dzielnicy Torretto, u stóp wzgórza. Na tym terenie miał powstać nowy teatr, w miejsce zburzonego Politeama Duca di Genova, ale w 1928 roku zdecydowano się zbudować pocztę.
Ówczesne przepisy nakazywały przeznaczać część kosztów budynków publicznych na dzieła sztuki: tak poczta w La Spezii zyskała swoją mozaikę.
Zmienił się też plac: rząd pinii posadzonych, by podkreślić pałac, usunięto w 2015 roku w ramach projektu rewitalizacji artysty Daniela Burena.
Niespodzianką jest futurystyczna mozaika Komunikacji, która pokrywa niemal w całości wewnętrzne ściany wieży zegarowej: około 200 metrów kwadratowych tesser, do których dochodzi się z holu.
Sygnowało ją dwóch futurystów. Fillia wykonał panele komunikacji lądowej i morskiej, Enrico Prampolini panele telegrafu, telefonu i lotnictwa. Tessery wyprodukowała firma Ceramica ligure Vaccari z Ponzano Magra.
Górna część ścian i sklepienie pozostały z nieotynkowanej cegły. Światło wpada przez dwanaście okien na szczycie wieży i przez dwa długie pionowe okna, a kolor zdaje się wznosić ku górze.
Z zewnątrz pałac stoi na szerokich schodach z trawertynu, cofnięty względem innych budynków placu. Budynek ma plan w kształcie litery U, a na fasadzie dziewięć nisz z wysokimi łukowymi otworami, między odsłoniętą cegłą a bielą trawertynu.
W środku surowość ustępuje kolorom marmurów: Portoro z wyspy Palmaria, Zebrino, Rosso di Verona. Mazzoni zaprojektował wszystko, od mebli po lampy ze szkła z Murano z huty Venini.
Po lewej stronie schody Fillii wspinają się ku via XX Settembre. U ich stóp stoi futurystyczna fontanna z marmuru, cegły i niebieskiej ceramiki: w czasie wojny basen częściowo zburzono, by zrobić wejście do schronu przeciwlotniczego, a w 2022 roku go odrestaurowano.
Pałac zajął miejsce domów dawnej dzielnicy Torretto, u stóp wzgórza. Na tym terenie miał powstać nowy teatr, w miejsce zburzonego Politeama Duca di Genova, ale w 1928 roku zdecydowano się zbudować pocztę.
Ówczesne przepisy nakazywały przeznaczać część kosztów budynków publicznych na dzieła sztuki: tak poczta w La Spezii zyskała swoją mozaikę.
Zmienił się też plac: rząd pinii posadzonych, by podkreślić pałac, usunięto w 2015 roku w ramach projektu rewitalizacji artysty Daniela Burena.