Opis
Villa Marmori to secesyjna willa z lat dwudziestych przy via XX Settembre, w centrum La Spezii: jeden z najbardziej udanych, choć późnych przykładów stylu floreale w mieście. Dziś z jej okien płyną gamy i arpeggia, bo mieści się w niej konserwatorium.
Jej pełna nazwa to Marmori Ceretti. Stoi na wzniesieniu, ma dwie kondygnacje i należy do dzielnicy mieszkaniowej, która powstała z planem zagospodarowania z końca XIX wieku. Dobrze oddaje gust i ambicje burżuazji La Spezii z początku XX wieku.
Projekt z 1923 roku jest dziełem Franca Olivy, architekta bardzo aktywnego w La Spezii w pierwszej połowie stulecia. Oliva pomyślał willę jako totalne dzieło sztuki: nie tylko mury i pokoje, ale też meble, klamki, a nawet komplety sztućców, wszystko zaprojektowane jedną ręką.
W środku wzrok od razu przyciągają wielobarwne witraże Giovanniego Beltramiego, o wyraźnym posmaku art déco, oraz freski malarza Luigiego Agrettiego. Uwagę warto zwrócić też na podłogi i drewnianą stolarkę okienną i drzwiową: to do dziś mały traktat sztuki stolarskiej, owoc tego samego spójnego projektu.
Kute żelazo zasługuje na osobne spojrzenie: brama od ulicy, balustrady i żyrandole są dziełem Alessandra Mazzucotellego z Lombardii. To pierwsze zetknięcie z willą dla przechodniów na via XX Settembre, zanim jeszcze zobaczą jej wnętrza.
Zleceniodawcy nie poprzestali na architekturze. Do sal kupili rzeźby Giuseppe Grandiego i obrazy Augusta Ferriego i Antonia Discovola, a do dekoracji zaprosili najlepszych artystów tamtych lat: dom pomyślany niemal jak mała prywatna galeria.
Od 1984 roku willa jest siedzibą Konserwatorium im. Giacoma Pucciniego. Powstało w 1979 roku jako filia konserwatorium w Genui, samodzielne jest od 1992 roku i przyciąga studentów ze wschodniej Ligurii, z Lunigiany i z północnej Toskanii, prowadząc częstą wymianę z Bayreuth, miastem partnerskim La Spezii.
Jej pełna nazwa to Marmori Ceretti. Stoi na wzniesieniu, ma dwie kondygnacje i należy do dzielnicy mieszkaniowej, która powstała z planem zagospodarowania z końca XIX wieku. Dobrze oddaje gust i ambicje burżuazji La Spezii z początku XX wieku.
Projekt z 1923 roku jest dziełem Franca Olivy, architekta bardzo aktywnego w La Spezii w pierwszej połowie stulecia. Oliva pomyślał willę jako totalne dzieło sztuki: nie tylko mury i pokoje, ale też meble, klamki, a nawet komplety sztućców, wszystko zaprojektowane jedną ręką.
W środku wzrok od razu przyciągają wielobarwne witraże Giovanniego Beltramiego, o wyraźnym posmaku art déco, oraz freski malarza Luigiego Agrettiego. Uwagę warto zwrócić też na podłogi i drewnianą stolarkę okienną i drzwiową: to do dziś mały traktat sztuki stolarskiej, owoc tego samego spójnego projektu.
Kute żelazo zasługuje na osobne spojrzenie: brama od ulicy, balustrady i żyrandole są dziełem Alessandra Mazzucotellego z Lombardii. To pierwsze zetknięcie z willą dla przechodniów na via XX Settembre, zanim jeszcze zobaczą jej wnętrza.
Zleceniodawcy nie poprzestali na architekturze. Do sal kupili rzeźby Giuseppe Grandiego i obrazy Augusta Ferriego i Antonia Discovola, a do dekoracji zaprosili najlepszych artystów tamtych lat: dom pomyślany niemal jak mała prywatna galeria.
Od 1984 roku willa jest siedzibą Konserwatorium im. Giacoma Pucciniego. Powstało w 1979 roku jako filia konserwatorium w Genui, samodzielne jest od 1992 roku i przyciąga studentów ze wschodniej Ligurii, z Lunigiany i z północnej Toskanii, prowadząc częstą wymianę z Bayreuth, miastem partnerskim La Spezii.